ගේ පිටුපසින් හිරු බැස දුවන ඇඳිරියේ
පොල් තෙල් පහන දල්වා බුදුන් ඉදිරියේ
ගාතා කියන විට අප සිටින මැදිරියේ
ගත සිත නිවී සැනසෙයි මදුර සොඳුරියේ
කොස් දෙල් අල බතල කා සැනසී ඉඳුම
තරමේ සැපක් නැහැ එයටයි හිත ඇදුම
ඔබ වැනි ළඳකගේ ආදරයක බැඳුම
මම මහ පිනක් කොට සළකන්නෙමි පුදුම
වැඩිපුර මිනිස් පරපුර නැති වන පෙතක
ගමකින් ඈත කටහඬකුදු නැති අතක
පොඩි පැල්පතක ජීවත්වීමට හිතක
තිබු ආසාව ඔබටත් විය යුතු මතක
මේ ආදරය හැරමිටියෙන් යන තුරුම
එක වාගේම පවතීවා හැම යුරුම
සතුටුව ලද දෙයින් දිවිමඟ සැරි සැරුම
ඉහළයි! සොඳුර අපි නොදකින්නෙමු කරුම
Filed under: අත්තර් ජාලය ඇසුරෙන්, කවි, පත්තර ඇසුරින් Tagged: | 2600 සම්බුද්ධත්ව ජයන්තිය, Aruna, Aruna chaminda, Aruna chaminda pushpakumara, Aruna Sir, අරුණ චමින්ද, අරුණ සර්, අවවාද, අවවාදයක්, ආකල්ප, ඉරණමඩු, ඌරා, එල්.ටී.ටී.ඊ, කෙල්ලෝ, කොටි, කොල්ලෝ, ජීවිතය, තාත්තා, තීරණ ගැනීම, දෙමාපිය යුතුකම්, දෙමාපියන්, නිරෝෂා ලක්මාලි, පාසල් ගැහැණු ළමයි, පාසල් පිරිමි ළමයි, පාසල් ළමයි, පුංචි කෙල්ලකුගේ සිතුවිලි, පුතා, පොඩි ළමයි, බටුවංගල, බටුවංගල ඊ ගම්මානය, බටුවංගල මහා විද්යාලය, බටුවංගල විද්යුත් ගම්මානය, බුදුහාමුදුරුවෝ, රැකියාව, රැකියාවක්, රූපවාහිනිය, රූපවාහිනී උදෑසන වැඩ සටහන්, ලංකාව, වැව, වෙඩිතැබීම, වෙසක් කාඩ්, වෙසක් පැතුමු, වෙසක් සුභ පැතුමු, සංස්කෘතිය, සතුට, සතුටින් දිවි ගෙවන මග, සමාජ ආරක්ෂණය, සමාජය, සිංහල, සියදිවිනසා ගැනීම, සිසුවියෝ, හිතේ සතුට, හෘද සාක්ෂිය, ළමා කාලය, batuwangala, batuwangala e-village, batuwangala evillage, batuwangala Maha Vidyalaya, bmv, Evillage, Mother ஸ்ரீ ලංකා, Nirosha Lakmali
නංග කමෙන්ට් දාන්න තියෙන බට්න් එක පේනව මදි නේද??තව ටිකක් පේන්න තිබ්බොත් අපිට බලාගන්ට ලේසියි..