ගමට කලින් හිරු වැඩියට
මොළවන්නට ලිපක් කොහිද…..
ළඳු දෙණිවල ඇවිද ගිහින්
මිටි බඳින්න දර කොයින්ද…..
රටා තියල අමදින්නට
වැලි මිදුලක් මෙහෙ කොයින්ද
නිල් තණකොළ හැඩට වවපු
සිමෙන්ති බිම හතර වටේ
වෙරළු දං හිඹුටු මෙහෙ නෑ
බෙහෙතකටත් හොයා ගන්න
ගෙදර යන ගමන් ගන්නට
ගහෙන් කැඩුව නැවුම් ඒවා
දිය පාරේ තිත්ත පැටවු
උඩ පැන පැන නටන්නෙ නෑ
ගේ ඇතුළෙ ම මහා පොකුණු
ගෝල්ඩ් ෆිෂ්ලා, සින්දු කියන
දෙ ඇස් පොවන හැම මානෙම
විසල් පවුරු අහස උසට
පීදෙන නිල් කෙත්වතු නැහැ
නිල් අහසට සිනා සලන
හමන සුළඟ සිහිලක් නෑ
ගිනි ගත් හිත් නිවාලන්ට
ගමේ පැලට වැඩිය සැපක්
මෙහි තියේද සොයා ගන්න
Filed under: අත්තර් ජාලය ඇසුරෙන්, කවි, පත්තර ඇසුරින් Tagged: | 2600 සම්බුද්ධත්ව ජයන්තිය, Aruna, Aruna chaminda, Aruna chaminda pushpakumara, Aruna Sir, අරුණ චමින්ද, අරුණ සර්, අවවාද, අවවාදයක්, ආකල්ප, ඉරණමඩු, ඌරා, එල්.ටී.ටී.ඊ, කෙල්ලෝ, කොටි, කොල්ලෝ, ජීවිතය, තාත්තා, තීරණ ගැනීම, දෙමාපිය යුතුකම්, දෙමාපියන්, නිරෝෂා ලක්මාලි, පාසල් ගැහැණු ළමයි, පාසල් පිරිමි ළමයි, පාසල් ළමයි, පුංචි කෙල්ලකුගේ සිතුවිලි, පුතා, පොඩි ළමයි, බටුවංගල, බටුවංගල ඊ ගම්මානය, බටුවංගල මහා විද්යාලය, බටුවංගල විද්යුත් ගම්මානය, බුදුහාමුදුරුවෝ, රැකියාව, රැකියාවක්, රූපවාහිනිය, රූපවාහිනී උදෑසන වැඩ සටහන්, ලංකාව, වැව, වෙඩිතැබීම, වෙසක් කාඩ්, වෙසක් පැතුමු, වෙසක් සුභ පැතුමු, සංස්කෘතිය, සතුට, සතුටින් දිවි ගෙවන මග, සමාජ ආරක්ෂණය, සමාජය, සිංහල, සියදිවිනසා ගැනීම, සිසුවියෝ, හිතේ සතුට, හෘද සාක්ෂිය, ළමා කාලය, batuwangala, batuwangala e-village, batuwangala evillage, batuwangala Maha Vidyalaya, bmv, Evillage, Mother ஸ்ரீ ලංකා, Nirosha Lakmali
